Przy palm grip, podstawa dłoni całkowicie opiera się o tył myszy, a palec wskazujący i środkowy leżą płasko na głównych przyciskach. Kciuk przylega do boku obudowy, co zapewnia maksymalny kontakt ręki z myszą. Ruchy prowadzone są głównie ramieniem i przedramieniem, a nadgarstek działa tu raczej jako stabilizator, a nie główne źródło ruchu.
Zalety:
1. Krótsza i efektywniejsza trajektoria
Palm grip oraz fingertip grip mają krótszą minimalną trajektorię niż claw grip, co oznacza krótszą ścieżkę ruchu myszy i większą efektywność.
2. Większa stabilność
Ręka leży na myszy bardziej płasko, a kontrola opiera się głównie na przedramieniu i nadgarstku, ograniczając częste ruchy palców. To bardzo pomaga przy długim śledzeniu celów.
3. Większy komfort i wytrzymałość
Ponieważ ciężar ruchów dzielony jest między dłoń i przedramię, palm grip mniej męczy podczas wielogodzinnego grania niż fingertip czy claw grip.
Wady:
1. Potencjalnie słabsza precyzja mikro ruchów
Ze względu na mocne oparcie dłoni na myszy, ruchomość palców jest ograniczona. Może to utrudnić szybkie, bardzo małe korekty (mikro flicki) w porównaniu do claw czy fingertip grip.
2. Możliwe ograniczenie prędkości ruchu
Ponieważ palm grip polega bardziej na większych grupach mięśniowych (przedramię), szybkość i czas reakcji mogą być minimalnie niższe niż w claw grip. W testach wyniki były mocno skorelowane z czasem reakcji. Palm grip nie wypadał dużo gorzej, jednak gracze claw grip mogą mieć przewagę w szybkich ruchach flick.
3. Mniej odpowiedni dla małych myszy
Chwyt palm grip wymaga, by cała dłoń spoczywała na myszy – gdy urządzenie jest za małe, dłoń „wisi” i nadwyręża nadgarstek.